Twitter


Jaarsma & de Boer

Biografie Joost




"Beroepswielrenner worden overkomt je"

Beroepswielrenner worden, het is een jongensdroom die slechts voor enkelen uitkomt. Jaren van inzet en opoffering gaan vooraf aan het eerste kleine amateurcontract. Voor de kleine Joost Posthuma was er geen droom om wielrenner te worden, in zijn jonge jaren droomde hij ervan om politieagent te worden. Was die droom uitgekomen, dan hadden we Joost alleen gekend als agent Posthuma, die ons vermanend toespraak bij het fietsen over de stoep of een bekeuring uitdeelde na het fietsen door rood met de racefiets. "Beroepswielrenner worden overkomt je" verwoordt Joost het jaren later.

"wielerkriebels"

Op jonge leeftijd is Joost al fanatiek met atletiek bezig en hij sport na een aantal jaren op hoog niveau. Een oom is wielrenner en Joost gaat met familie regelmatig kijken als de oom in de regio zijn rondjes rijdt bij criteriums. "Ik vond dat altijd wel ontzettend mooi om te zien, maar ik had toen niet de intentie om dat zelf te gaan doen." Toch moet deze ervaring ergens in het onderbewustzijn van de renner zijn blijven hangen, want als Joost 18 is krijgt hij toch de kriebels. "Ik was de atletiek een beetje zat, ik had het wel gezien en merkte dat het wielrennen toch harder aan mij trok dan verwacht." Thuis wordt in eerste instantie terughoudend gereageerd; "te gevaarlijk" was de conclusie. Door die conclusie liet de 16 jarige Joost zich niet echt tegenhouden. "In die tijd kwam het mountainbiken op, Bart Brentjes werd wereldkampioen en om eerlijk te zijn,de bossen trokken me altijd al, met veldlopen, dus ik ben in de zomervakantie gaan werken en aan het einde van die vakantie had ik genoeg verdiend om een mountainbike te kopen."

"mee met de hype"

Op die vers aangeschafte mountainbike rijdt Joost zijn eerste clubwedstrijden, een in Lemelerveld en een in Oldenzaal. De mountainbikesport is op dat moment een echte hype en fietsenmaker Brama uit Borne besluit een ploegje te gaan sponsoren. Joost wordt gevraagd om samen met zijn oom, bij de ploeg te komen rijden. "En zo is het allemaal eigenlijk een beetje begonnen" zegt de renner 15 jaar later. "Topsporter worden, dat kun je niet plannen." De drang naar sportieve uitdaging maakte in ieder geval wel dat Joost al vroeg beschikt over een goede conditie, atletiek en mountainbikewedstrijden van anderhalf uur zorgen daar wel voor.

"toch op de weg"

De overstap naar het wielrennen is snel gemaakt als de prestaties bij het mountainbiken beter worden. "Je gaat niet 7 dagen in de week in het bos trainen, dus dan ga je de weg op." Joost schaft zich een racefiets aan en begint te trainen met de OWC, de Oldenzaalse WielerClub. In zijn allereerste wegwedstrijd, het districtskampioenschap, zit hij meteen in de kopgroep. "Het ging eigenlijk meteen goed en 's avonds kreeg ik een telefoontje van Han Vaanholt, van de Löwik-Tegeltoko ploeg, of ik niet voor ze wilde rijden..." Het is niet de eerste keer dat Vaanholt een gok neemt om van een mountainbiker een wielrenner te maken, eerder plukte hij Bram Tankink al van de mtb. Joost gaat een keer mee als stagiair  naar een wereldbekerwedstrijd in Frankrijk, beklimt daar de Grand Ballon en heeft het naar zijn zin in het peloton.

"eerste contacten met de Raboploeg"

Uiteindelijk rijdt Joost maar driekwart jaar voor de Twentse ploeg. "Ik had mijn best gedaan en was waarschijnlijk wel opgevallen" lacht Joost. Dan staat de Rabobank voor de deur en krijgt Joost de aanbieding om over te stappen naar de amateurploeg. Dat jaar, 2001, behaalt Joost zijn eerste internationale uitslag. Hij wordt derde in de 2e etappe van de Triptyque des Monts et Châteaux - Frasnes. De renner ziet in dat zijn leven toen een bijzondere wending nam. "Ik zat nog op school, reed met mannen die veel op de weg zaten, reed de topcompetitie, de neokoersen, de Ster van Zwolle gereden, mooie koersen. Als je dan terug kijkt is t allemaal wel heel bijzonder allemaal." Toch had Joost op dat moment nog geen idee dat hij ooit prof zou worden. "Een profkoers was meer iets wat je op tv keek nadat je zelf een koersje had gereden."   

"een belangrijke beslissing"

Joost staat voor een belangrijke beslissing in zijn leven, gaat hij topsporter worden of eerst studeren en dan kijken wat er op sportief gebied te behalen valt. Thuis in Hengelo was daar in eerste instantie geen discussie over, school gaat voor de fiets, diploma's wegen zwaarder dan overwinningen. De renner heeft zijn middelbare school inmiddels afgemaakt en studeert bedrijfseconomie. "Ik zat bij de Rabobank en zag in dat ik te oud zo zijn om nog iets te kunnen betekenen als ik eerst mijn diploma zou halen." De keuze staat vast, Joost richt zich één jaar volledig op het fietsen en kijkt wat het hem oplevert. Met school spreekt hij af terug te kunnen als het wieleravontuur mislukt. "Nou ja, ik ben nooit meer terug geweest" merkt hij jaren later droogjes op.

"onbevangen koersen"

In eerste instantie levert de keuze van Joost nog geen droge boterham op. De opzet, waarin beloften een een vergoeding krijgen terwijl ze zich ontwikkelen, bestond bestond nog niet. "We kregen een outfit, een fiets, we reden een mooi programma, kregen goede begeleiding en de kans om je in de kijker te rijden, meer niet. Maar dat was wel bijzonder!" Het is een spannende tijd. "Ik ging onbevangen koersen, inmiddels heb ik al die koersen wel gereden, maar toen ging ik voor het eerst naar het buitenland, voor het eerst vliegen, het was één groot avontuur!" Joost geniet met volle teugen en valt op binnen het team. "In het wielrennen gooien ze een bak met renners in een trechter en dan mogen er altijd wel een of twee door. Die schifting heb ik in ieder geval overleefd."

"Olypia's Tour"

Het is inmiddels 2003 en Joost zijn laatste jaar bij de amateurploeg van Rabo is aangebroken. De renner merkt dat hij profijt heeft dat hij zich voor het eerst volledig kan concentreren op het wielrennen. Hij wint de proloog van de Ronde van Normandië, pakt de eindoverwinning in Olympia's Tour en binnen dezelfde maand ook de Thüringer Rundfarht, een belangrijke Wereldbekerwedstrijd voor beloften. De laatste overwinning is een belangrijke wereldbekerwedstrijd voor renners onder de 23. Daarnaast rijdt Joost naar de derde plek in het klassement van de Tour d'Avenir "En toen werd ik wel interessant voor de ploeg" grapt Joost.

"winst in Frankrijk"

2004 begint goed, de renner komt uit in de eerste grote wedstrijden. "Mijn eerste was de Ronde van Duitsland, daar zat ik drie keer over in de beslissende kopgroep, dus dat begon goed." Joost laat ook blijken zich goed thuis te voelen in Frankrijk. Hij wint een meerdaagse wedstrijd, De Omloop van Lotharingen, ook wel Circuit des Mines genoemd en sprint naar een etappeoverwinning in de Tour de la Manche. Halverwege het jaar wordt Joost profrenner en rijdt hij zijn eerste grote koersen. In de Vuelta maakt het grote publiek voor het eerst kennis met de Nederlandse renner. "En daar reed ik 10e in de eerste tijdrit en 11e in de afsluitende tijdrit, dat was mooi." Het resultaat is een telefoontje van bondscoach  Kneteman; "of ik mee wilde mee naar het WK, om daar uit te komen. Heel bijzonder, ik was net een half jaar beroepsrenner!"

"Stroomversnelling"

Vanaf dat moment komt het leven van de jonge prof in een stroomversnelling. Achteraf bezien misschien wel een te krachtige; "Ik denk wel eens dat wij toen teveel reden. In mijn tweede jaar als prof werd ik al geselecteerd om de Tour de France te rijden. Ik begon dat jaar te koersen in Mallorca en de laatste koers was de werledbekerwedstrijd in Zürich, alles wat daar tussen zat, dat reed ik." Veel koersdagen voor een 20-jarige jonge renner. "Als die grote mannen in het Raboteam, Dekker en Boogert, dat willen, dan rij je mee natuurlijk." En dus reed Joost in de kop bij de Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik en de Amstel Gold, omdat Boogert goed wilde zijn in die koersen en daar alle hulp bij kon gebruiken. Joost somt op; "toen door naar Romandië en Catalunia, vervolgens al snel daarna de Dauphiné, want als je de Tour wil rijden, moet je die zeker doen. Even later zat ik in de Tour en voordat ik het wist reed ik alweer in de criteriums na de Tour."   

"Grote ronden"

De eerste Tour de France was een absolute beleving voor de jonge Tukker. "Super, het is toch de grootste wielerkoers van de wereld." Drie weken lang trapt Joost zich de benen uit het lijf, ziet hij af als nooit tevoren en dat allemaal met een glimlach. Ook in 2005 en 2006 komt hij uit in de Tour. "We hadden mannen die voor het klassement konden gaan, Rasmussen natuurlijk voor de bolletjestrui en Freire voor de groene trui, dat maakt zo'n Tour wel spannend." In 2007 wordt Joost, tijdens een training bij het Duitse Heek, geschept door een automobilist. Het ongeval kost hem zijn Tourdeelname. In 2008 en 2009 is Joost wel weer aanwezig, 2010 is een jaar dat hij een ander programma rijdt en dus niet in La Grande Boucle verschijnt. De vijfde keer dat Joost de Tour rijdt is de meest succesvolle, de renner speelt een belangrijke rol in het veiligstellen van maar liefst twee podiumplaatsen voor zijn kopmannen Andy en Frank Schleck. Joost is aanjager van de enige ritwinst in de Tour van 2011. De renner zit in een vroege ontsnapping en is voor Andy Schleck de springplank naar de overwinning op de Galibier.

Als hij eind 2011 terugkijkt op 5 deelnames aan de Tour de France en 2 deelnames aan de Vuelta is Joost tevreden. "Als ploeg hebben wel in al die ronden een rit gewonnen. Afgelopen jaar Andy en Fränk Schleck op het podium, Menchov is een keer derde geweest, twee keer de bolletjestrui gewonnen met Rasmussen, een groene trui met Freire, Menchov won in Spanje, Freire won daar ritten, Menchov ook. Ik was daar wel bij, toch heel bijzonder."  

"Een nieuw team"

In 2011 maakt Joost de overstap naar een nieuw team, het Luxemburgse Leopard-Trek. Het is tijd voor iets nieuws aldus de renner tijdens de uitverkochte teampresentatie in Luxemburg-Stad. Hij begint het seizoen met "zandhappen en windvangen" in Qatar en Oman. Het wordt een veelbewogen jaar dat verder weg eindigt dan ooit tevoren, in China. Die koers rijdt Joost niet uit, hij is ziek. Zijn belevenissen zijn terug te lezen in het archief van deze website. Na een spannende periode wordt eind 2011 duidelijk dat Leopard-Trek slechts één jaar als profploeg zal bestaan. Een merger met het team van Radioshack maakt dat Joost zijn tweejarige contract uitdient bij het team van Radioshack-Nissan-Trek.


Belangrijkste overwinningen en uitslagen:

2003

     * Proloog Ronde van Normandië
     * Eindklassement Olympia's Tour
     * Ronde van Thüringen (U23)

2004

     * 8e etappe Circuit des Mines
     * Eindklassement Circuit des Mines

2005

     * 6e etappe Parijs-Nice
     * GP Jef Scherens

2006

     * Bavaria Ronde Maastricht

2007

     * 4e etappe Ronde van Saksen
     * Eindklassement Ronde van Saksen

2008

     * 3e etappe deel b(tijdrit) Driedaagse van De Panne-Koksijde
     * Eindklassement Driedaagse van De Panne-Koksijde
     * Eindklassement Ronde van Luxemburg

2009

     * Eindklassement Ruta del Sol

2010

     * 7e etappe(tijdrit) Ronde van Oostenrijk

2011   

     * 4e in Etappe 2 Tour de France   
     * 5e in NK Tijdrijden     
     * 2e Nacht van Hengelo    
     * 7e in etappe 1 Tirreno-Adriatico    
     * 6e proloog Dauphiné     
     * 8e eindklassement Tour of Britain