De biografie

Naam: Joost Posthuma

Geboortedatum: 8 maart 1981

Geboorteplaats: Hengelo

Nationaliteit: NL

Woonplaats: Enschede

Lengte: 1.89 meter

De Nederlandse wielrenner Joost Posthuma wordt geboren op 8 maart 1981 in Hengelo. Op zijn 16e stapt hij voor het eerst op de fiets om aan wedstrijden deel te gaan nemen. 

          
                                           
wedstrijd met zijn vader

Daarvoor doet hij lang aan atletiek, maar aangespoord door de gouden prestaties van Bart Brentjens besluit hij zijn kans te wagen op de mountainbike. Hij start in de funklasse, maar stapt -als blijkt dat de resultaten uitstekend zijn- al vrij snel over naar de nieuwelingen. Mountainbikers trainen veel op de weg. En omdat er toch flink wat gaten in de mountainbike-kalender zitten, besluit Joost ook op de weg wedstrijden te gaan rijden. 

                        

Als hij tijdens de districtskampioenschappen de mannen van de Lwik-ploeg van Han Vaanhold het vuur aan de schenen legt, stelt deze ploegleider Joost voor om het volgende seizoen voor hem te komen rijden. Dat gaat goed. Zo goed dat Joost nooit meer heeft terug verlangd naar het mountainbiken en dat hij vervolgens 2 jaar voor de espoirs-ploeg van de Rabobank mag koersen. 

Posthuma kan overigens niet alleen op de weg goed uit de voeten. Hij is ook een uitstekend veldrijder. In 2002 stond hij al eens op het podium bij het nationaal kampioenschap voor renners onder 23. Bij de junioren was hij bovendien in 1999 podiumklant bij het nationaal kampioenschap mountainbike.

Halverwege het seizoen van 2004 maakt Posthuma de overstap van het opleidingsteam Tradeteam III naar het ProTour Team van Rabobank. Zijn afscheid van de ploeg van Verhoeven is er een in stijl: hij wint de tijdrit en het eindklassement van het Circuit des Mines en blijft de andere Rabotalenten Jukka Vastaranta en Kai Reus voor in de tijdrit van de Tour de la Manche.

Het grote wielerpubliek maakt voor het eerst kennis met Joost Posthuma tijdens de Ronde van Spanje van 2004. Hij wordt 10e en 11e in de individuele tijdritten tussen de grote jongens. Prestaties van formaat, want nog maar zelden eindigde een renner van de Rabobank bij de eerste tien van een grote tijdrit in een van de drie grote wielerrondes. Alleen toppers als Erik Dekker en Michael Boogerd presteerden eerder wat Joost Posthuma doet in de eerste tijdrit die eindigt in Factoria Ford. Dat het bepaald geen toevalstreffer is blijkt in de afsluitende tijdrit in Madrid: Joost eindigt als elfde.

Zijn specialiteit is dus het rijden tegen de klok. Dat blijkt ook tijdens het nationaal kampioenschap tijdrijden in Bergeijk. Daar in Zuid-Oost Brabant hoeft Posthuma alleen Thomas Dekker voor zich te dulden. Ook in de Tour du Poitou Charentes et de la Vienne rijdt Posthuma in de individuele tijdrit 'kort' met alleen Sylvain Chavanel en drievoudig Duits kampioen tijdrijden Uwe Peschel voor zich.

Begin 2005 komt er dan de vurig gewenste eerste profoverwinning. Op 12 maart rond hij de zesde etappe in de allereerste Pro Tour-wedstrijd, Parijs-Nice, af met een prachtige solo. Heel Nederland houdt zijn hart vast als hij in een afdaling bijna een bocht mist, maar hij komt heelhuids beneden en rijdt met de wind in de rug naar de Promenade des Anglais in Nice. Daar kunnen de handen de lucht in! Hij is meteen ook de eerste die wint in het nieuwe ProTour shirt van de Rabobank.
Met zijn prestaties in lastige ritten en tijdritten is Posthuma goed op weg zijn ambitie te verwezenlijken. "Een vaste waarde worden binnen de ploeg", dat is zijn doel. Kort na zijn overgang naar de profploeg breekt Theo de Rooij zijn contract al open en verlengt het tot eind 2006. 

Het sterke rijden van Joost in het voorjaar van 2005 wordt beloond met een selectie voor de Tour de France. Posthuma valt niet echt op, maar doet zijn werk voor de ploeg naar behoren. De bolletjestrui van collega Michael Rasmussen is dus ook een heel klein beetje van hem. Hij wordt uiteindelijk 83e in het eindklassement. Helemaal niet slecht voor een debutant. Bovendien rijdt hij netjes bij de eerste 30 in een van de tijdritten.

Joost komt sterk uit de Tour. In de criteriums is hij steeds van voren te vinden, zodat hij een regelmatigheisklassement op zijn naam schrijft. Hij verslaat daarbij zelfs Ivan Basso, voor wat het waard is. Na de cirteriums slaat de vermoeidheid logischerwijs toe. Maar al in de Ronde van Duitsland, waar posthuma de beste Nederlander is in de tijdrit, worden de benen weer beter. De echte beloning voor al het harde werken volgt echter begin september in de lastige GP Jef Scherens. Daar slaagt Joost erin een prachtige solo af te sluiten met een klinkende overwinning voor Leukemans en Sutherland.

Na de Ronde van Polen volgt het WK en vervolgens het Kampioenschap van Zurich, Parijs-Tours en tenslotte de Ronde van Lombardije. Posthuma vliegt er regelmatig in, maar tot heel spannende uitslagen leidt het niet meer. Daarvoor moet het kennelijk eerst winter worden. Dan pakt Joost zijn veldfiets er maar weer eens bij en wint de Cross van Vorden.

Het voorjaar van 2006 komt Joost sterk uit de startblokken. Hij start het Europese seizoen met een keurige 7e plaats in de omloop het Volk. Hij stelt vervolgens zichzelf ten doel om opnieuw een etappe te winnen in Parijs-Nice. In de vijfde etappe moet het gebeuren. Posthuma rijdt alleen weg op de Col du Corobin. Hij wordt echter achterhaald door Joaquin Rodriguez die hem voorbij rijdt. Uiteindelijk komt hij op de streep 19 seconden te kort voor de overwinning.

Terwijl achtereenvolgens Tom Boonen en Alejandro Valverde huis houden in de voorjaarsklassiekers raakt Joost een beetje aan het sukkelen. Hij valt en wordt ziek op ongelukkige momenten. Gelukkig staat hij er weer in de Dauphin Libr. Daar maakt hij met een vijfde plaats in de proloog indruk. Omdat ook de rest van de Dauphin lekker verloopt, is een nieuwe uitverkiezing in de Tourselectie geen verrassing. Een terechte selectie dus, die bovendien bevestigd wordt door een bronzen medaille op het NK tijdrijden.

In 2007 wint hij de Ronde van Saksen, niet lang na een revalidatie die hij onderging als gevolg van een autobotsing tijdens de training, die hem de Tourdeelname kost.

Het seizoen 2008 begint goed. Joost wint in het voorjaar de afsluitende tijdrit en het eindklassement in de Driedaagse van De Panne-Koksijde. Hierna volgen de voorjaarsklassiekers en een rustperiode. Na deze rustperiode volgt de eindzege in de Ronde van Luxemburg. Zijn sterke optreden wordt beloond met een selectie voor de Tour de France, die hij als 66e uitrijdt. Zijn laatste aansprekende uitslag van 2008 is de 2e plaats bij het Nationaal Kampioenschap Tijdrijden, achter Lars Boom.

In 2009 wint hij het eindklassement van de Ruta del Sol. Net als vorig jaar is hij ook van de partij bij de Driedaagse van De Panne-Koksijde, waarin hij tweede wordt.




Geschreven door Joris van Dooren


 

 







 

 





Foto's uit het archief van Joost


Joost als peuter


jeugdfoto



Al vroeg plezier in 't fietsen















Tijdrit in de Tour














Joost derde op NK tijdrijden Oudenbosch




 

Copyright www.joostposthuma.nl