In de media

Bron: AD 4 april 2008

Posthuma vliegt naar de eindzege

DE PANNE - Na een lange revalidatie, vorig jaar noodzakelijk door een zwaar trainingsongeval, won Joost Posthuma bij zijn rentree in juli direct de tijdrit en het eindklassement van de Ronde van Saksen.

Drie weken geleden, in de Italiaanse rittenkoers Tirreno-Adriatico, maakte de Tukker opnieuw een zware buiteling, waarbij hij een schouderband verrekte. Na een korte revalidatie reed hij in zijn eerste de beste wedstrijd wederom prijs. De renner uit de ploeg van Rabobank sloot de Driedaagse van De Panne gisteren af met een uitmuntende tijdrit en legde beslag op de eindzege in de Vlaamse rittenkoers.

,,Maar denk nu niet dat ik voor mijn lol op m'n plaat ga,'' sprak Posthuma (27) gistermiddag gevat, na een zenuwslopende ontknoping in 'De Panne'.

Na de ochtendetappe, die net als de rit van woensdag een sprintzege voor de Brit Mark Cavendish (High Road) opleverde, was Posthuma's achterstand in het algemeen klassement onveranderd: 27 seconden op de Italiaanse leider Enrico Gasparotto. ,,En in Tirreno-Adriatico zag ik de tijdrit van die Gasparotto, dus ik wist dat het onbegonnen werk was om voor de eindzege te gaan. Ik begon de tijdrit dan ook met de zege in de tijdrit en een podiumplek in mijn hoofd.''

Een podiumplaats werd het ook, maar dan wel de mooiste. Posthuma vloog gisteren over de wegen aan de zonnige Vlaamse kust, deed 16 minuten en 27 seconden over het traject van 13,7 kilometer en won daarmee de chrono-opdracht met liefst vijftien seconden voorsprong op de nummer twee: de Zweed Magnus Backstedt. In het algemeen klassement ging hij zeven mannen voorbij die boven hem stonden. ,,Mijn mooiste overwinning blijft de ritzege in Parijs-Nice in 2005, mijn eerste seizoen bij de profploeg van Rabobank. Maar dit is wel de meest bijzondere zege, vooral omdat het vanochtend allemaal nog zo onhaalbaar leek. En vorig jaar werd ik hier op een paar seconden tweede achter Alessandro Ballan, nu win ik juist met een paar tellen voorsprong.''

Letterlijk een paar, want de marge op Manuel Quinziato was bij de eindafrekening slechts twee seconden. Achter Gasparotto hield Niki Terpstra zijn vierde plaats in de algemene rangschikking keurig vast.

Hoe spijtig ook voor de Belgische journalisten, die louter met Posthuma van gedachten wilden wisselen over zijn kansen in de Ronde van Vlaanderen, beschouwde de geboren Hengeloër zijn winst in de Driedaagse van De Panne als een zege op zich. ,,De Ronde van Vlaanderen is weer een heel andere wedstrijd, deze koers winnen was echt een doel voor mij.''

Zonder enige verwachting of garantie voor Vlaanderens Mooiste te scheppen, dus. Zijn vrije rol is onveranderd, Posthuma moet in het begin van de wedstrijd proberen met een goede ontsnapping mee te zitten. ,,En met het onstuimige weer dat voor zondag verwacht wordt, kan zo'n groep misschien wel ver komen. Dat zag ik afgelopen zaterdag ook, toen ik de E3 Prijs Vlaanderen reed. Daar hield de kopgroep het toch ook tot het einde vol?''

,,Het zal alleen niet eenvoudig worden voor je om in zo'n groep te geraken, nu je deze wedstrijd hebt gewonnen, Joost,'' merkte Rabobank-ploegleider Erik Dekker op.

Sinds de Drent ploegleider is bij de bankiersformatie wordt de focus van de renners steeds meer op overwinningen gelegd.

,,Omdat dat nu eenmaal het belangrijkste is,'' zegt Dekker. ,,Ik heb vorig jaar tegen Joost gezegd dat hij deze wedstrijd zou moeten kunnen winnen. Dat bewees hij met de tweede plaats en nu dus helemaal met de eindzege. Als je nog niet goed genoeg bent om een klassieker te winnen, moet je het van zulke wedstrijden hebben. Ik vind het ongelooflijk dat sommige renners antwoorden, als ze naar hun doelen wordt gevraagd: 'De Giro rijden'. Alsof dat een prestatie is, even een rugnummer opprikken.

,,Kijk, een jonge coureur kan nog zeggen dat zijn doel is om geselecteerd te worden voor de Ronde van Vlaanderen, zoals Rick Flens. Maar zeggen dat je doel is om mee te rijden, dat snap ik niet. Meerijden kan iedereen, Robert Gesink kan dit seizoen ook de drie grote rondes rijden. Maar het gaat om die ene prestatie op de Mont Ventoux in Parijs-Nice.''

Posthuma: ,,Want je kan wel leuk meerijden, maar zonder uitslagen zijn ze bij contractbesprekingen plots alles vergeten. Voorheen werden kleinere koersen louter als voorbereiding op het grote werk gebruikt. Nu niet meer. Nu bestudeer ik in de wintermaanden al met de ploegleiding de wedstrijdkalender, om mijn belangrijkste doelen te bepalen.''

Dat is de werkwijze van de ploeg, zegt Dekker: ,,Zo proberen we dat voor elke renner te doen. Dat is niet altijd eenvoudig, er moet soms immers ook voor iemand anders gewerkt worden, maar we zijn daar wel heel erg mee bezig.''

Copyright www.joostposthuma.nl