Tourdagboek 2009

10 juli De koffie van Piet zorgt ervoor dat ik ’s morgens echt wakker word.

Het is vanavond al na tien uur als we contact met Joost hebben. Het was vandaag de langste etappe van deze Tour de France. “We kwamen laat in het hotel aan en ik heb eerst maar goed gegeten en mij laten masseren”, aldus Joost. Natuurlijk is het geen probleem dat het wat later is dan normaal. Rabobank Centraal Twente is al lang blij dat Joost Posthuma elke dag weer de moeite neemt om na een zware dag zich te laten interviewen door ons.

Ik mag, als interviewer namens Rabobank Centraal Twente, wel zeggen dat ik steeds meer respect krijg voor de wielrenners die de Tour de France rijden. Nu ik Joost dagelijks te spreken krijg en verkrijg ik ook meer inzicht in hoe zwaar de Tour de France voor de renners eigenlijk is. Ik heb in het verleden twee keer, als toeschouwer, een etappe gezien in de Tour de France. Eén daarvan was in de Franse Alpen. Destijds was ik al zwaar onder de indruk van hoe zwaar de eerste beklimming was (en dat soms meerdere keren op één dag). Als ik dan vanavond hoor dat Joost na de etappe van 224 kilometer nog eens 23 kilometer moet fietsen om bij de bus te komen, dan kan ik daar alleen maar veel waardering en respect voor uitspreken.

“Dat is het nadeel van een aankomst bergop”, aldus Joost. “Bij een ‘normale’ aankomst staat de bus in de buurt van de finish en gaan we na de gebruikelijke interviews voor radio en televisie onze bus in. Als we dan compleet zijn gaat de bus zo snel mogelijk naar het hotel. Bij een aankomst bergop, zoals vandaag, is dat lastig. Jullie zien zelf op de televisie hoeveel mensen er langs de kant staan om ons aan te moedigen. Het duurt uren voordat alle mensen met hun auto weer de berg af zijn. Als onze bus dan bovenaan de berg zou staan, en we moeten hier op wachten, dan wordt het wel heel erg laat”.

Dat roept bij mij de vraag op: Wat dan?
“Heel simpel” zegt Joost. “Na de etappe gaan we met de fiets weer naar beneden. Dat betekende voor vandaag dat we eerst 17 kilometer moesten afdalen en vervolgens nog 6 kilometer fietsen naar onze bus. Als er geen verkeer is kan het afdalen snel gaan, maar in dit geval moet je tussen de auto’s en het publiek door om beneden te komen. Je bent al vermoeid na zo’n etappe en dan moet je daarna ook nog eens heel goed uitkijken om de bus veilig te bereiken”.

Je bent in de bus en dan?
“Dan ga ik eerst wat eten en drinken en vervolgens ga ik mij douchen”. Douchen in de bus? “Ja, douchen in de bus”, zegt Joost. Wij hebben in onze bus 3 douches. Nadat iedereen in de bus is aangekomen en onder de douche is geweest brengt onze buschauffeur Piet ons weer veilig naar het volgende hotel. Piet zorgt er ook voor dat we tijdens de rit naar het hotel kunnen kijken naar de opname van de zojuist gereden etappe. Als ploeg zijn we heel gek met Piet. Hij zorgt ervoor dat we altijd veilig en op tijd op de plek van bestemming aankomen en wat misschien nog wel belangrijker is: Hij zet ’s morgens de koffie in de bus. Die koffie zorgt ervoor dat ik echt wakker aan de start van de etappe verschijn.

Oh ja, we zouden het bijna vergeten: hoe ging het vandaag in de etappe?
“Goed”, zegt Joost. “Denis Menchov is vandaag samen met de groep favorieten over de finish gekomen. Hij is nog niet helemaal top, maar hij voelt zich elke dag beter worden. Dat biedt toch hoop voor de komende twee weken. In het begin heb ik veel voor hem kunnen betekenen en in de laatste beklimming heeft hij veel steun gehad van onze ploeggenoten Laurens ten Dam en Juan Manuel Garate. Ikzelf kwam vandaag vrij gemakkelijk mee. Ik kwam tijdens de laatste beklimming in een groep van 8 renners met o.a. Filippo Pozzato. Wij kwamen op zo’n 17 minuten na de winnaar over de streep”.

“Wat me wel verbaasd heeft vandaag is de mensenmassa langs het parcours in en rondom Barcelona”, vervolgt Joost zijn verhaal. “Ongelofelijk! Wat een mensenmassa! De eerste tien kilometer van vandaag in Barcelona was geneutraliseerd. Dat betekent dat je al wel fietst op het pacours, maar dat je nog niet mag aanvallen. We konden dus rustig door de straten van het prachtige Barcelona rijden. Ik kan moeilijk schatten hoeveel mensen er stonden, maar als ik je vertel dat er de eerste tien kilometer achter de dranghekken aan beide kanten, 3 tot 4 rijen dik, mensen stonden, dan heb je wel een idee hoe druk het vandaag was. Ook in Spanje is de Tour dus heel populair”.

Ons dagelijks gesprek is bijna afgelopen. “Ik ga zo nog even televisie kijken”, zegt Joost. Ik wil toch wel proberen om tegen 11 uur de rolluiken van mijn kamer dicht te hebben. Hoewel ik mij fit voel heb ik mijn nachtrust na deze lange etappe echt nodig. Helemaal als je beseft dat we morgen de etappe gelijk beginnen met een beklimming van 23 kilometer”.

Misschien is het een goed idee om daarom morgenvroeg een extra bakkie koffie van Piet te nemen?

Terug naar de nieuwspagina

Copyright www.joostposthuma.nl