Tourdagboek 2009

21 juli Laurens ten Dam vandaag in de aanval en Joost krijgt verschillende schouderklopjes.

Vandaag na 1 kilometer was er al een aanval van een groep renners waarbij ook Laurens ten Dam betrokken was. Deze groep is tot aan de laatste beklimming bij elkaar gebleven. Tijdens de laatste beklimming van de Petit St-Bernard moest Laurens helaas lossen. Na een spectaculaire afdaling wisten er uiteindelijk 4 coureurs voorop te blijven. Drie kilometer voor de finish wist Mikel Astarloza van de Euskatelploeg te ontsnappen en werd winnaar van deze enerverende rit. Laurens ten Dam werd uiteindelijk 28e op 3.16 minuten. Toch de complimenten voor zijn strijdlust, zeker na de moeilijke week die hij heeft gehad, na de val van ruim 1 week geleden.

Klassement
De favorieten voor de eindzege zaten bij elkaar in een grote groep, alleen de Australiër Cadel Evans ontbrak daarin. Hij verloor bijna drie minuten op de Spaanse leider Alberto Contador.
In het algemeen klassement is er daarom bovenin weinig veranderd.

Zware valpartij
Jens Voigt is vandaag in de afdaling van de Petit-Saint-Bernard hard ten val gekomen. De coureur van Team Saxo Bank is zelfs een aantal minuten buiten bewustzijn geweest. Hij maakte een zware smak met zijn hoofd tegen het asfalt. Volgens de eerste berichten heeft Jens Voigt verschillende verwondingen. Het vermoeden bestaat dat hij onder meer een sleutelbeen heeft gebroken.
Joost: “Ik heb net de beelden gezien van deze valpartij. Het is lastig om te zien wat de echte oorzaak is. Ze praten over het afbreken van het stuur. Het kan wellicht ook iets anders zijn geweest. Er hoeft maar iets te gebeuren en je houdt er in zo’n afdaling niets meer aan. Nu heeft Jens wel heel veel geluk gehad dat hij op de weg terecht kwam en niet in het ravijn viel. Je moet er niet aan denken wat dan de gevolgen hadden kunnen zijn”. “Deze afdaling was wel wat hobbelig”, vervolgt Joost zijn verhaal, “maar ik ken wel afdalingen die gevaarlijker zijn dan deze van vandaag”. Jens was bezig aan zijn dertiende Tour de France en dit zou waarschijnlijk zijn laatste Tour zijn. Wat een triest einde. Ik hoop maar dat hij niets ernstigs heeft en snel weer zal genezen van zijn verwondingen.

Koninginnenrit
Iedereen praat over de rit van zaterdag naar de Mont Ventoux. Als ik naar de etappe van morgen kijk zie ik maar liefst 4 beklimmingen van de 1e categorie en 1 van de 2e categorie. Zwaarder dus?
Joost: “Ik denk dat je gelijk hebt”. Zaterdag eindigt de etappe met de zware beklimming van de Mont Ventoux, maar daarvoor hebben we “maar “ beklimmingen van de 3e en 4e categorie. Morgen is denk ik zwaarder dan zaterdag. Het is morgen ook de koninginnenrit van deze Tour. Het wordt morgen echt heel zwaar.

Lekker gereden
“Het was vandaag een zware etappe”, zegt Joost, maar ik kan wel zeggen dat ik voor mijn doen, vandaag goed de bergen ben overgekomen. “De eerste beklimming was wel heel lang. Na de start was het alleen maar klimmen. Na ruim 1 uur klimmen denk je dan dat je aardig in de buurt van de top bent en dan zie je tot je schrik een bordje dat op dat moment de “echte” beklimming nog moet beginnen. Ik was zeer verrast dat ik vandaag “redelijk makkelijk” mee kon komen met de 1e groep die achter de kopgroep reed. Ik ben daar niet te diep gegaan en heb goed opgepast dat ik mij niet zou opblazen. Ik wilde mij niet teveel forceren omdat ik donderdag toch een goede tijdrit wil gaan rijden in Annecy. Ik denk dat de etappe van vrijdag wel iets voor jou kan zijn?“Ook dat is inderdaad een mogelijkheid. Ik voel me gewoon goed en fit op dit moment. Wie weet?”

(ongewenste) schouderklopjes
Is je vandaag nog iets opgevallen tijdens deze etappe?
Joost: “Ja, nu je het zegt. Tijdens de beklimmingen waren er weer vele Nederlanders aanwezig. Geweldig! De meeste Nederlanders moedigen je op een goede manier aan. De ene schreeuwt je iets positiefs toe en de ander duwt je soms een klein stukje omhoog. Vandaag echter waren er een paar gekken bij en wat er gebeurde heb ik nog nooit meegemaakt. Er waren een aantal Nederlanders die sloegen me toch echt keihard op de schouders. Het zal wel positief bedoeld zijn, maar het was niet echt prettig. Ik ben gek op een schouderklopje, maar liever niet op deze manier”.

Terug naar de nieuwspagina

Copyright www.joostposthuma.nl