Column


Pro Tour is begonnen! (april 2005)

Hallo allemaal, 

Nadat ik vorig jaar al een stukje schreef in het clubblad, is mij gevraagd om dat voor aankomend jaar weer te gaan doen. Omdat ik het altijd wel leuk vind om mijn ervaringen van de koersen te vertellen, ga ik jullie ook dit jaar weer lastig vallen met mijn belevenissen.

Aan het begin van het jaar beloofde het een turbulent wielerjaar te gaan worden. 
Het oude systeem van de UCI werd overboord gegooid, en de pro Tour kwam ervoor in de plaats. De bedoeling van dit alles was om wat in de voetbal de Champions League is nu te gaan kopiŽren naar het wielrennen. Een reeks van topwedstrijden gaat uitmaken wie aan het eind van het jaar de felbegeerde trui definitief in de kast mag gaan hangen. Ondanks deze veranderingen is er met betrekking tot de voorbereiding voor mij weinig verandert. 

Begin januari op trainingskamp geweest naar Calpe met de gehele ploeg. Na deze twaalf daagse stage kon het echte werk beginnen. Mijn eerste koers op de agenda was de ronde van de Middellandse zee. De eerste rit zou vertrekken in San Remo. Mede hierdoor waren we een aantal dagen eerder vertrokken, zodat we goed de finale van Milaan Sanremo konden verkennen. Daar reden we dan over de beroemde Cipressa, Poggio. Ik moet zeggen dat deze klimmetjes niet echt lastig waren. Maar ze zullen zeker anders aanvoelen na een koers van 280 km haha.
De ronde van de Middellandse Zee liep voor mij voorspoedig. Ik kon mij goed handhaven en met de aankomst op de Mont Faron werd ik zelfs twaalfde. De dag hierna was de ploegentijdrit, hierin werden we gedeeld tweede op slechts 16 seconden van een ijzersterk CSC. Mede door deze resultaten kon ik dit rondje afsluiten op een mooie zevende plaats.

Nu stond echter het openingsweekend van BelgiŽ nog op het programma. Ik mocht starten in Brussel Kuurne Brussel. Ondanks de sneeuwbuien in de eerste twee uur koers werd er toch hard gereden. Na ruim 80 km reed ik weg met een mooie groep. We werkten goed samen en overleefden de heuvel zone. Vlak voor de laatste ronde kwam er nog en groepje terug met o.a. Boonen en Van Petegem. Ze demarreerden er op en er over. Door deze tempo wisseling moest ik lossen. Maar ik kwam terug en ging er ook gelijk weer vandoor, op kop in de finale van een Klassieker, maar helaas gegokt en verloren, ik sloot deze wedstrijd af als twaalfde.

Nu stond de opening van de pro Tour op het programma Parijs Nice. Na de eerste dagen veel sneeuw gehad te hebben, werden er veel ritten ingekort. Er stond zelfs een rit op het programma van 46 km. Nu zult u wel denken, makkie! Na twee bergjes werd de finish bereikt met een moyenne van ruim 52 km per uur! Hoezo rustig rijden? Erik Dekker stond van ons het kortst in het klassement zodoende heb ik ook gewacht tijdens de rit die wederom zou eindigen op de Mont Faron. Helaas viel er in de afdaling voor deze klim al een gat en hierdoor verspeelde Erik kostbare tijd.

De dag erna mocht ik dan ook voor eigen kansen rijden. Ik sprong mee in een vroege ontsnapping. De benen voelden erg goed en ik schrok er zelf een beetje van. Ik besloot zeker geen trap teveel te doen en aan te vallen op de laatste klim op ruim 25 km voor de finish. Echter de Duitser in de kopgroep was me voor, maar ik besloot te doen wat ik van te voren had bedacht. Ik ging op de klim en had hem snel achterhaald. In de afdaling ging het bijna mis en hij kwam terug tot een meter of 20. De laatste 15 km was het gewoon volle bak, de laatste 4 km met de wind in de rug reed ik zelfs nog bijna 70. Ik kon het bijna niet geloven maar ik won hier gewoon even de zesde etappe in de eerste pro Tour wedstrijd. Ik was niet alleen de eerste Nederlander die ooit een pro Tour punt gehaald heeft, maar deze overwinning was tevens de eerste prof overwinning van een Nederlander in 2005.
Ik heb veel leuke reacties gehad op deze overwinning. Zelfs het bestuur van de OWC stuurde zijn felicitatie, waarvoor bedankt, erg leuk!! Het is toch altijd leuk om te weten dat ook je eigen club de prestaties van zijn leden in de gaten houdt.

Ik bereid me nu voor op de klassiekers. Welke het gaan worden is nog niet helemaal duidelijk, maar ik hoop op Amstel en Luik.



Ook gepubliceerd in Oldenzaalse Wielerclub clubblad


Terug naar hoofdpagina Columns

 

 

 

Copyright www.joostposthuma.nl