dagboek 1 juli

"De toespraak van de directeur"

"We zitten nu te wachten voor de presentatie van de ploeg. Wij komen pas om acht uur aan de beurt. Ergens achteraan de rol. We hebben net een stevige toespraak van Jean-Marie Leblanc achter de rug. Hij heeft ons welkom geheten, maar ook duidelijk gemaakt wat we mogen, maar ook zeer zeker wat onze plichten zijn. Sportief koersen, clean koersen, galant zijn naar het publiek toe."

"Wat mij opviel, was de perfecte organisatie bij die speech. LeBlanc sprak in het Frans, maar er zat een hele batterij tolken. Je kon een koptelefoontje opzetten en voor een taal kiezen. Het was zo perfect te volgen. Dat zat prima in elkaar. Aan zo'n kleinigheidje merk je nou weer dat dit een geweldig groot evenement is. Nu we hier zo'n beetje rond de bus hangen, in afwachting van de presentatie, is het trouwens ook vreselijk druk. Wij zitten op een afgesloten parkeerterrein, maar buiten het hek is het een chaos."

"Ik moet zeggen dat ik dit allemaal wel spannend vind. Ook al zitten we nu in feite in de wachtkamer. Het enige nadeel is, dat we dadelijk weer een uur met de bus naar het hotel moeten en dus pas heel laat aan eten toekomen. Vr tien uur zitten wij niet aan tafel. Honger hebben we niet, want in de bus is ook wel wat te krijgen, maar het is enige smetje op deze dag." 

"Ik heb me vandaag nog geen moment verveeld. Opvallend, want vooraf denk je dat dat het grootste probleem zal zijn in de dagen voor de start. Maar we hebben de kans niet gehad. Eerst trainen. We zijn dit keer toch maar op pad gegaan. Het ging best. Een tijdje droog en een paar buitjes. Daarna gemasseerd, gegeten en weer verplaatsing naar de startplaats voor de speech van Leblanc en de presentatie. Het begint bijna gewoonte te worden. Misschien ben ik ook al routinier?"

"Vandaag zijn ook mijn ouders hier in de buurt aangekomen. Ik heb ze nog niet gezien of gesproken, maar dat zal morgen wel gebeuren, na mijn race. Ik start als honderdste van de 189. Om ongeveer half zes gaat het voor mij beginnen. Ik voel me goed en sta te springen om te knallen." 







Bron: Rabo Wielersite                                             Terug naar dagboekoverzicht


 

 

Copyright www.joostposthuma.nl