dagboek 12 juli

"Ik heb geen wolf gezien"

"Nu weet ik hoe de echte toppers zich voelen wanneer ze in een bergetappe voorop rijden. Een machtig gevoel. Ik was al voor de start ermee bezig om te proberen weg te komen. Ik wilde dat eens beleven. Trouwens, als we aan de voet van de laatste col tien minuten hadden gehad, dan was er een kans geweest."

"Ik had natuurlijk wel veel tijd voor het strijdplan. De startplaats was al elf kilometer verlegd vanwege protesterende boeren. Maar die lui zijn natuurlijk ook niet gek. Ze verhuisden gewoon elf kilometer mee. Ze protesteerden tegen het feit dat ze geen wolven mogen afschieten. Ik wist niet eens dat er in de Alpen wolven voorkwamen. Ik heb in ieder geval geen wolf gezien. Daar had ik trouwens niet eens tijd voor."

Want het was bar afzien onderweg. Waarom ik dan toch wegga? Het is een kwestie van gokken. Het is wel eens gebeurd dat een groepje in zo'n bergetappe zo ver vooruit komt, dat je kansen krijgt. Maar dat zit er deze Tour niet in. Ze rijden veel te hard. Nu ook weer. Er is als gekken achter ons gejaagd. In de afdaling van de Cormet de Roselend wist ik het al. Toen heb ik ook niet meer alles gegeven. Dat zou energieverspilling zijn."

"Het zit trouwens al twee dagen een beetje tegen. Ik ben verkouden geworden en heb keelpijn. Denis Menchov heeft het ook, alleen erger. Komt door de regenetappes in de eerste week. Er rijden meer snotneuzen in het peloton rond. De pest is, dat we daar bijna niks tegen kunnen doen. Een beejte zout water in je neus stoppen zegt de dokter. Maar dit overleven we wel."

"Ik heb onderweg ook gedroomd van Alpe d'Huez. Er stonden vooral op de laatste col heel veel Nederlanders. Er waren er ook veel achtergebleven van de Rabodag van gisteren. Dat was fantastisch. Van andere jongens hoorde ik, dat het op Alpe d'Huez nog veel en veel erger is. Dat wil ik absoluut eens beleven."





Bron: Rabo Wielersite                                             Terug naar dagboekoverzicht


 

 

Copyright www.joostposthuma.nl