dagboek 23 juli

"Bibberen voor de tv"

"Zo zie je maar dat het een-twee-drie helemaal voorbij kan zijn. Wij zaten met een paar renners in het hotel naar tv te kijken en zagen het helemaal misgaan voor Michael Rasmussen. Tot twee keer toe dacht ik dat de bolletjestrui verloren was. Vooral bij die tweede val zijn we denk ik heel goed weggekomen. Ik denk dat de druk voor Michael erg groot is geweest. Maar die is hem niet opgelegd door de ploeg. De stemming is heel relaxed. Iedereen wist dat de derde plaats toch bijna niet te handhaven was."

"Misschien heeft Michael zelf nog wel gedacht dat er een kans was en teveel risico's genomen. Het is heel jammer voor hem, want dit legt een domper op de hele Tour voor hem, terwijl dat niet nodig is. Rasmussen heeft een fantastische Tour gereden. Daar doet die zevende plaats in het klassement niets aan af. Een etappe winnen, de bolletjestrui pakken en lang op de tweede plaats staan. Een perfecte Tour. Ook met dubbele val in de tijdrit."

"Ik heb zelf gemerkt wat het verschil is om onbevangen te rijden. Voor mij stond er niks meer op het spel. Ik heb wel volle bak gereden, maar als je niks meer te verliezen hebt, ga je toch anders met de situatie om. Je neemt minder risico's ten koste van alles. Ik heb heerlijk gereden in de tijdrit. Ook al stond er weer een smak volk. Dat is en blijft lastig."

"Ik heb het gevoel, dat ik het aardig heb gedaan, maar op de televisie zag ik Ullrich met het buitenblad die klim van derde categorie nemen. Daar moest ik toch echt voor het binnenblad kiezen. Als je dan Ullrich ziet, moet je wel even slikken. Toch heb ik nu een goede moraal. Tijdens de race was dat al zo, want mijn ouders hebben mijn hele tijdrit in de volgauto achter mij aangereden. Ze vonden het fantastisch, maar ik dubbel zo fantastisch. Het gaf een kick."

Morgenvroeg hebben we weer een flinke verplaatsing. Met de TGV van Saint-Etienne naar Parijs. Ik heb nog nooit in de TGV gezeten. Ik verheugde me er al op, maar van de oudgedienden hoorde ik dat het helemaal geen pretje is. Niet zo comfortabel als je denkt en je krijgt net als in een vliegtuig zo'n verfrommeld ontbijt voorgeschoteld. Ik houd me maar vast aan het feit dat het ons weer dichter bij huis brengt. Nog een pretetappe en dan zit het er op."






Bron: Rabo Wielersite                                             Terug naar dagboekoverzicht


 

 

Copyright www.joostposthuma.nl